Vijf jaar en verstrikt in verdriet

Susan, een leerkracht van groep 2 belde mij op. Ze had eerder een training over tekeningen bij mij gevolgd en wilde een leerling uit haar klas op een creatieve manier ondersteunen. Of ik ook ideeën had.
Ruim een jaar geleden had dit jongetje van vijf zijn twee jaar oudere zus verloren aan een korte ernstige ziekte. Heel verdrietig allemaal. Ogenschijnlijk leek het met hem redelijk te gaan. Maar de laatste tijd vraagt hij op een negatieve manier aandacht. Hij komt steeds bij mij en hij wil dat ik zijn veters strik. Het lijkt wel alsof hij de hele dag bezig is met zijn veters.

Taal der tekens

Natuurlijk zou dit gegeven ook iets kunnen zeggen over de leerkracht zelf maar daar ga ik nu even niet op in. Ik ben immers niet gevraagd om een kindertolksessie te geven maar om helpende tips voor dit kind in de klas aan te reiken. Ik richt me bewust op de mogelijke behoeften van deze leerling. Onze taal geeft zulke mooie tekens.

Tips
De tips die ik haar gaf deel ik graag met jullie omdat je ze misschien thuis, op school, of in de opvang ook heel goed kan gebruiken.

In de knoop

Het kind, laten we hem Roy noemen, vraagt hulp bij het strikken van de veters. Hij kan wel de eindjes aan elkaar knopen maar raakt dan helemaal verstrikt in zijn eigen emoties. Hij wordt boos en gaat huilen. Zit hij in de knoop met iets dat met verbinden te maken heeft? Met iets dat hem stevigheid aan zijn voeten kan geven zodat hij stappen kan zetten? Zou dit gedrag een weerspiegeling kunnen zijn van het abrupte einde van de verbinding met zijn zus?

Strikken voor zuslief

Misschien is het voor Susan een idee om aan te sluiten bij de verstrikking en aan de slag gaan met het leren strikken van veters. Ik stel voor hem te laten kiezen uit allerlei kleurtjes. Stel gaandeweg ook eens voor of hij ook een veter wil strikken voor iemand anders. Misschien komt hij op het idee om voor zijn zus een veter te strikken en kiest hij haar lievelingskleur. Wat zou hij nog meer willen en kunnen doen met strikken?

Kras en scheur maar raak

Ook krassen, scheuren en opnieuw opplakken is heel fijn voor deze kinderen. Laat ze maar lekker uitleven en uiting geven aan het verscheurd zijn. Zo kunnen zij hun pijn een plekje geven en omvormen tot iets dat beter hanteerbaar is.
Dit waren maar twee ideetjes
Echter, ik gaf haar nog veel meer. Zo werkt dat nu eenmaal bij mij. Het is alsof je op een knop drukt wanneer je mij een dergelijke vraag stelt. Er ratelen talloze creatieve ideetjes uit mijn hoofd om toe te passen in je groep. Wil je nog meer creatieve ideeën voor in je klas of praktijk kijk dan verder op deze website voor mijn aanbod.
neem vrijblijvend contact met mij op
Logo linda walinga

Heb je veel gehad aan dit blog? Wil je meer van dit soort verhalen?

Ontvang eens in de twee weken mijn blog met gratis tekentips. En blijf op de hoogte van mijn activiteiten.

* verplicht

Deel dit bericht